Την δική της ιστορία υιοθεσίας μοιράσθηκε η Δέσποινα με καταγωγή απο την Πελοπόννησο, η οποία υιοθετήθηκε σε ηλικία 7 ετών, μιλώντας στο ραδιόφωνο της Φωνής της Ελλάδας και στην εκπομπή “Η Παγκόσμια Φωνή μας” με τους Πέτρο Δίπλα και Δημήτρη Κοντογιάννη.
Η Δέσποινα, η οποία δεν ήθελε να δώσει λεπτομέρειες για το επίθετό της και τον ακριβή τόπο καταγωγής της στην Ελλάδα για λόγους που εξήγησε, υιοθετήθηκε απο ελληνοαμερικανική συγγενική της οικογένεια το 1962 όταν ήταν 7 ετών. Η ίδια δεν ήθελε να αφήσει το χωριό και την οικογένεια της αλλά υπάκουσε στη μητέρα της η οποία ήταν ο ιθύνων νους πίσω απο την υιοθεσία. Μάλιστα, η ίδια της έλεγε οτι θα έπρεπε να σταματήσει να την αποκαλεί μητέρα απο την στιγμή που υιοθετήθηκε και πως νέα μητέρα της ήταν πλέον η μητριά της.
Εκ των υστέρων επιβεβαίωσε οτι ο λόγος της υιοθεσίας της ήταν καθαρά οικονομικός. Η οικογένεια της έμενε σ’ ένα σπίτι στο χωριό το οποίο ανήκε στον ηλικιωμένο άνδρα 70 ετών ο οποίος αποδέχθηκε να την υιοθετήσει με την νεότερη γυναίκα του, Βεατρίκη. Στα πλαίσια της συμφωνίας, το σπίτι θα περνούσε στην οικογένειά της ως αντάλλαγμα για την υιοθεσία της.
Η Δέσποινα, η οποία δεν ήξερε καθόλου αγγλικά, ανέφερε οτι ανέβηκε στο αεροπλάνο για να φύγει απο την Ελλάδα με κλάματα και παρακαλούσε τη μητέρα της να μην την αφήσει μέχρι την τελευταία στιγμή στο τάρμακ του αεροδρομίου αλλά εκείνη δεν την άκουσε. Συντετριμμένη και μόλις 7 ετών μετά απο ένα δύσκολο αεροπορικό ταξίδι κατα την διάρκεια του οποίου έκλαιγε και έκανε συχνά εμετό έφθασε στη Νέα Υόρκη. Η αεροσυνοδός που την συνόδευε την πήγε σε ένα άνθρωπο στο αεροδρόμιο ο οποίος μιλούσε ελληνικά. Αυτός την καθησύχασε και συνεχισε το ταξίδι της προς το Ντιτρόιτ της πολιτείας του Μίσιγκαν όπου την περίμενε ο θετός πατέρας της.
Ο τελευταίος μιλούσε ελληνικά σε αντίθεση με την μητριά της αλλά η προσαρμογή για ένα μικρό παιδί που προερχόταν απο χωριό και δεν ήξερε καλά καλά τι είναι το ψυγείο καθώς το έβλεπε για πρώτη φορά ήταν εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη. Το ίδιο συνέβη στο σχολείο καθώς δεν μιλούσε καθόλου την αγγλική. ¨Ομως, μέσα σ’ ένα χρόνο έμαθε τη γλώσσα και μπορούσε να συννενοηθεί και να καταλάβει περισσότερα. Μετά απο λίγα χρόνια πέθανε ο θετός πατέρας της και η μητριά της κλείστηκε τελείως στον εαυτό της. Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα γιατί μετά απο λίγες εβδομάδες, η Βεατρίκη διαγνώσθηκε με καρκίνο του μαστού και έπρεπε να κάνει μαστεκτομή.
Η Δέσποινα έκανε πλέον τα πάντα στο σπίτι και πήγαινε σχολείο. Η μητριά της αναγνώρισε την αξία της, της ζήτησε συγγνώμη που δεν της είχε συμπεριφερθεί καλά στην αρχή και την ρώτησε τι θα ήθελε. Η Δέσποινα της είπε ότι θα ήθελε να πάει στην Ελλάδα και στο χωριό της. Η Βεατρίκη της έκανε την χάρη και μάλιστα της είπε πως αν ήθελε θα μπορούσε να επιστρέψει στη βιολογική οικογένειά της. Ομως, η Δέσποινα εξεπλάγη αρνητικά ακόμη μια φορά απο την βιολογική μητέρα της η οποία της το ξέκοψε, λέγοντας πως θα έπρεπε να επιστρέψει στις ΗΠΑ για να κληρονομήσει την μητριά της. Μετά απο αυτή την απάντηση που την πλήγωσε πολύ, η Δέσποινα αποφάσισε να ακολουθήσει την Βεατρίκη στις ΗΠΑ.
Η Δέσποινα, η οποία είναι παντρεμένη με ¨Ελληνα και έχει τρία παιδιά, επέτυχε και επαγγελματικά στις ΗΠΑ αλλά δεν ξέχασε το χωριό και την οικογένειά της παρότι πληγώθηκε πολύ απο την μητέρα της.
Ακούστε όλη τη συνέντευξη εδώ.
