Σε κλίμα συγκίνησης και με τον αρμόζοντα σεβασμό, τελέστηκε σήμερα στην Καμπέρα της Αυστραλίας η νεκρώσιμη ακολουθία για τον βετεράνο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Λέσλι (Λες) Κουκ — του τελευταίο επιζώντα μαχητή από την Αυστραλία (ANZAC ) της Μάχης της Κρήτης.
Ανταπόκριση – Αυστραλία: Αλέκος Μάρκελλος
Στη διάρκεια της τελετής και εκπροσωπώντας την Ελληνική Δημοκρατία, ως ύστατη απόδοση του σεβασμού που αναλογεί στον εκλιπόντα, ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Αυστραλία, κ. Σταύρος Βενιζέλος, ανέγνωσε στη διάρκεια της τελετής ένα εγκάρδιο μήνυμα του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη:
«Εκ μέρους της Κυβέρνησης της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, επιθυμώ να εκφράσω τα θερμά μας συλλυπητήρια για τον θάνατο του Λες Κουκ. Σήμερα κλίνουμε το κεφάλι μας με θλίψη — αλλά και με βαθιά ευγνωμοσύνη και τιμή — μπροστά σε έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή ορίστηκε από θάρρος, καθήκον και ήρεμη αξιοπρέπεια. Ο Λες Κουκ ανήκε σε μια αξιοσημείωτη γενιά νέων ανδρών που κλήθηκαν, από πολύ νεαρή ηλικία, να αντιμετωπίσουν τη σκληρότητα του πολέμου. Όπως τόσοι πολλοί από τους συναδέλφους του ANZAC, ανταποκρίθηκε σε αυτό το κάλεσμα χωρίς δισταγμό. Υπηρέτησε την πατρίδα του με γενναιότητα σε μακρινά θέατρα συγκρούσεων – στον Ειρηνικό και στην Ελλάδα – ανάμεσα στους πολλούς που ξεσηκώθηκαν για να πολεμήσουν τις δυνάμεις του Άξονα. Σε ελληνικό έδαφος, πολέμησε στην Ελληνική Εκστρατεία και στη Μάχη της Κρήτης, το σκηνικό της μεγαλύτερης γερμανικής αεροπορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκείνες τις σκοτεινές μέρες του 1941, οι στρατιώτες των ANZAC, μαζί με τους Συμμάχους και τους Έλληνες συντρόφους τους, πολέμησαν με εξαιρετική αποφασιστικότητα. Καθυστέρησαν την προέλαση του εχθρού και άφησαν ένα σημάδι στην πορεία του πολέμου που θα αντηχούσε πολύ πέρα από το νησί της Κρήτης, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας στον ελεύθερο κόσμο. Ωστόσο, η ιστορία της Μάχης της Κρήτης δεν τελείωσε με την εκκένωση των Συμμάχων. Ο αγώνας συνεχίστηκε. Η Κρητική Αντίσταση πολέμησε μέχρι την τελική παράδοση της Ναζιστικής Γερμανίας το 1945. Ο λαός της Κρήτης πλήρωσε βαρύ τίμημα για την ανυπακοή του. Ολόκληρα χωριά καταστράφηκαν, αμέτρητες ζωές χάθηκαν — κι όμως αρνήθηκαν να υποκύψουν στην κατοχή. Πολλοί ρίσκαραν τη ζωή τους για να βρουν καταφύγιο στους Συμμάχους και τους στρατιώτες της ANZAC που έμειναν πίσω στο χάος της εκκένωσης, μοιράζοντας τα σπίτια τους, το φαγητό τους και συχνά τη μοίρα τους.
Για τον λαό της Κρήτης, αυτή η ιστορία είναι βαθιά προσωπική. Ο δικός μου πατέρας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έζησε εκείνες τις σκοτεινές μέρες στην Κρήτη. Ως νέος, εντάχθηκε στην αντίσταση, συνελήφθη από τις δυνάμεις κατοχής και καταδικάστηκε σε θάνατο δύο φορές — εμπειρίες που διαμόρφωσαν βαθιά τη ζωή του και την υπηρεσία του στη χώρα μας.
Από αυτή την κοινή θυσία προέκυψε ένας διαρκής δεσμός φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας.
Ο Λες Κουκ ενσάρκωσε αυτόν τον δεσμό. Όσοι τον γνώριζαν μιλούν για την ταπεινότητά του. Παρά τις εξαιρετικές εμπειρίες που έζησε, παρέμεινε ένας άνθρωπος που ποτέ δεν αναζήτησε αναγνώριση για τον εαυτό του και ποτέ δεν ξέχασε τους συντρόφους που στάθηκαν δίπλα του, ούτε εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ σπίτι.
Ανυπομονούσα να τον συναντήσω κατά την επερχόμενη επίσκεψή μου στην Αυστραλία. Ο θάνατός του με λυπεί βαθιά.
Ο Λες Κουκ έζησε μια μακρά και γεμάτη ζωή και αφήνει πίσω του ένα παράδειγμα που θα συνεχίσει να μας εμπνέει όλους – μια υπενθύμιση ότι η ειρήνη δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται δεδομένη. Απαιτεί επαγρύπνηση, θάρρος και θυσία.
Η μνήμη του θα παραμείνει αιώνια – στην Ελλάδα, στην Αυστραλία και όπου τιμάται η κληρονομιά των ANZAC»
Στην τελετή κατά τον τελευταίο αποχαιρετισμό εκτός από τους οικείους και συγγενείς και την εκπροσώπηση της Ελληνικής κυβέρνησης από τον Πρέσβη κ. Βενιζέλο παρευρέθηκαν επίσης πολλοί εκπρόσωποι και μέλη ομογενειακών οργανώσεων, εκπροσωπώντας μεταξύ άλλων την Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Καμπέρας, την Κρητική Ομοσπονδία Αυστραλίας και τον Κρητικό Συνδέσμο Σύνδεσμο Καμπέρας.
