Στην παρέλαση για την 25η Μαρτίου που πραγματοποιήθηκε προχθές Κυριακή 30 Μαρτίου, στην 5η Λεωφόρο, συμμετείχε και το “Άγημα των 57” ως παράσταση διαμαρτυρίας για την τραγωδία στα Τέμπη. Στο “Άγημα των 57” συμμετείχαν ομογενείς κάθε ηλικίας, μορφωτικού επιπέδου ή επαγγελματικής κατάστασης, πρόσωπα γνωστά και επώνυμα, με θητεία και περγαμηνές σε καίρια πόστα στην οργανωμένη ομογένεια, πλάι – πλάι με την πρωτοπόρα νέα γενιά.
Σύμφωνα με την ομογενειακή ειδησεογραφική σελίδα anamniseis.net και τον Ντίνο Αυλωνίτη, ήταν η μεγαλύτερη παράσταση διαμαρτυρίας που διαδραματίστηκε ποτέ εντός της Ελληνικής παρέλασης στη Νέας Υόρκη.
Η συντονιστική επιτροπή του Αγήματος «57», νωρίς το πρωί της Κυριακής παρότρυνε με γραπτό μήνυμα όσοι και όσες βαδίσουν με το Άγημα «57» στην 5η λεωφόρο, να συμμετέχουν βαδίζοντας «με καρδιά γεμάτη θλίψη, αλλά και με φωνή γεμάτη δύναμη. “Βαδίζουμε για τους 57 συμπατριώτες που δεν είναι πια εδώ. Οι 57 ψυχές που χάθηκαν δεν είναι αριθμοί – είναι η φωνή που μας καλεί να σταθούμε όρθιοι, να απαιτήσουμε, να μην αφήσουμε το σκοτάδι να σκεπάσει το δίκιο. Για τις ψυχές που έφυγαν άδικα, αλλά που δεν θα πάψουν ποτέ να μας καθοδηγούν” ήταν το μήνυμά τους.
Η πομπή με τους διαδηλωτές ξεκίνησε από την 64η Οδό με την Ελληνική σημαία μπροστά. Συμβολικά την κρατούσαν τέσσερις γυναίκες. Δυο νεαρά κορίτσια εμπρός και δυο άλλες πιο ώριμης ηλικίας πίσω. Ισχυρός συμβολισμός αγώνα και συνέχειας από τη μια γενιά στην άλλη.
Ακολούθησε πλακάτ που αναγραφόταν τα ονόματα των αδικοχαμένων στα Τέμπη. Στη συνέχεια ακολούθησε ο όγκος των διαδηλωτών, μαυροντυμένων, να βαδίζουν με πένθιμο βηματισμό. «Δεν έχω Οξυγόνο», «Πάρε με όταν φτάσεις», «A Greek Tragedy is what Euripides Wrote – What happened at Tempi Was a Crime», «Όσα δεν διώξατε στο εξωτερικό τα σκότωσε στο τρένο – όσα έζησαν βγήκαν στον δρόμο – αυτά τα δείρατε», «Δεν έχω οξυγόνο», «Δικαιοσύνη Μέχρι Τέλους» ήταν μερικά από τα συνθήματα που γράφτηκαν σε μαύρα πλακάτ με λευκές γραμματοσειρές.
Όταν οι διαδηλωτές έφτασαν στο ύψος της εξέδρας, σχημάτισαν ημικύκλιο με τους επισήμους απέναντι και ανέγνωσαν ένα – ένα τα ονόματα των θυμάτων στην τραγωδία των Τεμπών. Κάθε φορά που προσφωνούσαν το όνομα και την ηλικία του καθενός από τα 57 θύματα, οι διαδηλωτές απαντούσαν «Παρών», «Παρούσα».
Σημειώνεται ότι η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών απέστειλε γραπτό μήνυμα προς τη συντονιστική επιτροπή για τα Τέμπη της Ν. Υόρκης πριν την παρέλαση με χαιρετισμούς και ευχές για επιτυχία.
Τέλος. ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, σχολιάζοντας την παρουσία στην παρέλαση του «Τμήματος 57» ανέφερε στις anamniseis : «Η εθνική γιορτή μας ενώνει όλους και νομίζω ότι υπάρχει χώρος για όλους, για 57 δευτερόλεπτα σιωπής προς τιμή τόσων αδικοχαμένων ανθρώπων, η πλειονότητα των οποίων ήταν νέοι και νέες και αυτό ράγισε την καρδιά μας. Σε μια πανομογενειακή εκδήλωση υπάρχει χώρος για όλους, κανείς δεν πρέπει να αποκλείεται και νομίζω ότι αυτοί που παρέλασαν και αυτά που είπαν εξέφραζαν τους πάντες…”
Πηγή: anamniseis.net
