Περίπου 550 χιλιάδες Έλληνες εγκατέλειψαν την Ελλάδα για το εξωτερικό κατά την περίοδο από το 2010 έως και το 2019, από τους οποίους 350.000 έως 450.000 άτομα συνεχίζουν να ζουν εκτός Ελλάδας.
Τα παραπάνω στοιχεία περιλαμβάνεται στην έρευνα του «Greek Diaspora Project» του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που παρουσιάστηκε κατά την ημερίδα με θέμα τις σχέσεις της Διασποράς με την Γενέτειρα σε περιόδους αβεβαιότητας που διοργάνωσε το απόγευμα της Παρασκευής, 13ης Μαΐου 2022 στο Σπίτι της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, ο γενικός Πρόξενος, Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας.
Παρουσιάζοντας την έρευνα, ο διευθυντής του Κέντρου Σπουδών για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και Συντονιστής του Greek Diaspora Project, Δρ. Όθων Αναστασάκης, επικεντρώθηκε στις διαφορές που υφίστανται μεταξύ της διασποράς στην Ευρώπη και στην Αμερική. «Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον και το αμερικανικό», τόνισε ο κ. Αναστασάκης. «Στην Αγγλία, για παράδειγμα, δεν έχουμε μεγάλη ανάγκη από την εκκλησία και τις κοινότητες να μας φέρουν κοντά, καθώς τα ταξίδια στην Ελλάδα είναι πιο εύκολα. Ακόμη και για την ψήφο, μπορούν να μπουν σε ένα αεροπλάνο και να ταξιδέψουν, συνδυάζοντάς το με επίσκεψη. Επίσης η Βρετανία δεν σκοπεύει σε αφομοίωση, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και αυτό είναι προφανές» κατέληξε ο ίδιος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα στοιχεία της μετακίνησης των Ελλήνων κατά τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα που χαρακτηρίζεται ως δεκαετία των μνημονίων, τα οποία παρουσίασε, παρεμβαίνοντας ηλεκτρονικά, ο λέκτορας Μανώλης Πρατσινάκης, ερευνητής στο Τμήμα Πολιτικών και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συνεργάτης στο Κέντρο Σπουδών Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Ειδικότερα, την περίοδο από το 2010 έως και το 2019, από τους 550.000 Έλληνες που εγκατέλειψαν τη χώρα, η πλειονότητα βρέθηκε στην Γερμανία (150.000) και την Αγγλία (130.000), ενώ 20.000 μετακινήθηκαν στην Ολλανδία, 13.500 στην Ελβετία, 13.000 σε Σουηδία και ΗΠΑ, 12.500 στην Αυστραλία και 11.000 στο Βέλγιο. Όπως σημειώνεται στην έρευνα, οι μετανάστες αυτοί δεν ήταν απαραίτητα άνεργοι, αφού χωρίς εργασία την περίοδο που εγκατέλειψαν την Ελλάδα ήταν περίπου το 50%.
Όσον αφορά τη σύνθεση του μεταναστευτικού ρεύματος, όπως αναφέρθηκε, δεν μπορεί να θεωρηθούν όλοι οι μετανάστες ότι ανήκουν στο κύμα Brain Drain, διότι δεν ήταν όλοι απαραίτητα υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Επιπλέον, η μετανάστευση καταρτισμένων Ελλήνων δεν ήταν κάτι το πρωτοφανές, αλλά η κρίση ήταν καταλυτική για να εντείνει ένα φαινόμενο που ήδη υπήρχε, την μαζική μετανάστευση από νέους καταρτισμένους πολίτες. Σαν συμπέρασμα, το brain drain δεν ήταν φαινόμενο της κρίσης, αλλά μια παλιά κατάσταση που εντάθηκε κατά την διάρκεια της κρίσης.
Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα της έρευνας, ο πρόεδρος του Ελληνικού Ιατρικού Συλλόγου Νέας Υόρκης, Δρ. Παναγιώτης Μανώλας, επεσήμανε πως αυτό που είχε ενοχλήσει εκείνον και άλλους είναι “ο νεποτισμός και η αναξιοκρατία” και λιγότερο το οικονομικό, ξεκαθαρίζοντας, ωστόσο, πως τα περιθώρια εξέλιξης και οι απολαβές των συναδέλφων του στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά χαμηλές για το έργο που επιτελούν.
Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Atlantic Bank, Νάνσυ Παπαϊωάννου, επεσήμανε τις δυσλειτουργίες της ελληνικής εκπαίδευσης στο εξωτερικό, τονίζοντας τον καταλυτικό της ρόλο, ενώ παρεμβάσεις πραγματοποίησαν ακόμη ο πρώην πρόεδρος του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, Μάρκος Δρακωτός, ο πρόεδρος των Νέων Επαγγελματιών του Επιμελητηρίου, Ιωάννης Παπασπανός, η ανώτερη αντιπρόεδρος του Red Apple Group, Ευτυχία Πυλαρινού – Πάιπερ, ο συνθέτης και ερμηνευτής, Περικλής Κανάρης, το διεθνές στέλεχος επιχειρήσεων, Αλέξανδρος Λαφάρας και ο Έλληνας ακαδημαϊκός, Νίκος Αλεξίου.
- (Επιμέλεια Χρυσάνθη Φραντζεσκάκη, πηγή «Εθνικός Κήρυκας», «Αναμνήσεις»)
- Φωτογραφία: Αναμνήσεις / Δημήτρης Τσάκας
