Πριν από περίπου 40 χρόνια, η ταινία «Amadeus» κάνει πρεμιέρα και αποθεώνεται. Ήταν ένα από τα πιο ριψοκίνδυνα στοιχήματα του σινεμά: μια πλούσια παραγωγή για τον Μότσαρτ, που τόλμησε να είναι αναρχική, πικάντικη και απολαυστικά ανυπάκουη — και παρ’ όλα αυτά κατάφερε να αποκτήσει το βάρος της τραγωδίας.
Δεν έμοιαζε σε τίποτα με τα μουντά, διδακτικά πορτρέτα των “Μεγάλων Συνθετών , εκεί όπου οι ιδιοφυΐες παρουσιάζονται ως σκονισμένες μεγαλοπρέπειες, καταπονημένες από το ίδιο τους το μεγαλείο. Εδώ, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ είναι ένας happy ροκ τύπος του 18ου αιώνα — ιδιοφυής και δημιουργικός.
Όταν όμως τον επόμενο χρόνο τα σοβιετικά τανκς μπήκαν στην Πράγα και ενέταξαν την Τσεχοσλοβακία στο Ανατολικό Μπλοκ, ο Μίλος Φόρμαν, στιγματισμένος ως «προδότης», αναγκάστηκε να διαφύγει στη Δύση και βρήκε καταφύγιο στις ΗΠΑ…
Με αφορμή τα γενέθλια του Wolfgang Amadeus Mozart στις 27 Ιανουαρίου και την κυκλοφορία της ταινίας εκείνη την περίοδο προς τιμήν του, εξετάζουμε πώς η πρωτοπορία του τσεχοσλοβακικού New Wave διαπέρασε σχεδόν ολόκληρη τη μεταγενέστερη φιλμογραφία του Μίλος Φόρμαν.
Επιμέλεια – παρουσίαση: Αριάδνη-Σοφία Κούρη