Μια σημαντική προσφορά προς την Ελληνική παροικία της Μελβούρνης ανακοίνωσε το Ίδρυμα Νικόλαου Ανδριανάκου, τιμώντας τη μνήμη και την προσφορά του σημαντικού ομογενή επιχειρηματία που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.
Ανταπόκριση – Μελβούρνη: Αλέκος Μάρκελλος
Σε μια σεμνή εκδήλωση στην εκκλησία του Αγ. Δημητρίου στο Πραχνάν της Αυστραλιανής μεγαλούπολης, οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Κοινότητας και του Ιδρύματος ανακοίνωσαν πως το Ίδρυμα “Νικόλαος Ανδριανάκος” θα χρηματοδοτήσει την ανακαίνιση της αίθουσας εκδηλώσεων, αναβαθμίζοντας την σε ένα σύγχρονο πολυχώρο όπου θα φιλοξενούνται πλήθος δραστηριοτήτων όπως θεατρικές παραστάσεις, μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις, εκθέσεις, συνέδρια, δράσεις της κοινότητας και της ενορίας και όποιες άλλες χρήσεις εξυπηρετούν στο μέλλον τα μέλη της παροικίας.
Το έργο το οποίο θα στηρίξει οικονομικά και η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστραλίας έχει αναλάβει και σχεδιάσει η δημιουργική ομάδα του Billy Kavelaris και αναμένεται να ξεκινήσει να υλοποιείται εντός του τρέχοντος έτους.
Μιλώντας στην ΕΡΤ ο πρόεδρος της Ελληνικής κοινότητας Μελβούρνης Βασίλης Παπαστεργιάδης εξέφρασε τη βαθύτατη ικανοποίηση του για τη σημαντική προσφορά, ανακαλώντας στη μνήμη την αντίστοιχη στάση του αείμνηστου Νίκου Ανδριανάκου όταν του προτάθηκε από την Κοινότητα να υποστηρίξει το έργο της κατασκευής του πολυχώρου εκδηλώσεων του σχολείου της Κοινότητας Alphington Grammar:
«Χρειάστηκε μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να μου σφίξει το χέρι αποδεχόμενος να στηρίξει το εγχείρημα όπως και έπραξε.
Την ίδια θέρμη αισθάνθηκα και όταν απευθύνθηκα στον Θοδωρή Ανδριανάκο για το συγκεκριμένο έργο. Η ανταπόκριση ήταν άμεση».
Ο γιος του εκλιπόντος Νικόλαου Ανδριανάκου και δημιουργός του Ιδρύματος στη μνήμη του, Θοδωρής, μιλώντας συγκινημένος στην κάμερα της ΕΡΤ, αναφέρθηκε στη δύσκολη απόφαση του πατέρα του να μεταναστεύσει μόνος και δίχως καμία στήριξη στη μακρινή Αυστραλία και να καταφέρει αντιπαλεύοντας όλες τις αντιξοότητες να εξελιχθεί σε έναν επιτυχημένο επιχειρηματία και οικογενειάρχη ο οποίος δεν ξέχασε ποτέ ούτε την προέλευση του ούτε την αγάπη του για την Ελλάδα και κάθε τι ελληνικό. «Είμαι βέβαιος πως ο πατέρας μου στη θέση μου θα έκανε ακριβώς το ίδιο λέγοντας αμέσως “ναι”, και αυτό θεώρησα πως έπρεπε να πράξω κι εγώ, τιμώντας τη μνήμη του και συνεχίζοντας την προσφορά του» ανέφερε.
