Η επέτειος των 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου τιμήθηκε με εκδήλωση μνήμης στο Πολυμενάκειο Πολιτιστικό Κέντρο υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στο Τορόντο και ομιλίες που ανέδειξαν τόσο τη στρατηγική και ιστορική βαρύτητα του γεγονότος όσο και το αποτύπωμά του στη φιλελληνική Ευρώπη, στη λογοτεχνία και στην καλλιτεχνική πρόσληψη της Ελληνικής Επανάστασης.
Στον χαιρετισμό του, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας, Ιωάννης Χατζαντωνάκης, προσέδωσε στην Έξοδο χαρακτήρα ιστορικού και ηθικού ορίου λέγοντας ότι εκεί «φάνηκε με τον πιο δραματικό τρόπο ότι ένα έθνος δεν αξιολογείται μόνο από τις νίκες του, αλλά και από τις θυσίες που επιλέγει να προβεί». Κατά τον ίδιο, «η θυσία του Μεσολογγίου συγκίνησε βαθιά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, αναζωπύρωσε το φιλελληνικό κίνημα και ενίσχυσε τη διεθνή κινητοποίηση υπέρ της ελληνικής υπόθεσης, συμβάλλοντας στο πολιτικό κλίμα […] για τη διεθνή αναγνώριση του νεοελληνικού κράτους».
Σύντομο μήνυμα χαιρετισμού ανέγνωσε και επέδωσε στην πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο ο δημοτικός σύμβουλος, Νίκος Μαντάς, μεταφέροντας τη σημασία της επετείου και εκφράζοντας τη στήριξή του στην εκδήλωση μνήμης. Η πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο, Μπέτι Σκουτάκη, στάθηκε στο Μεσολόγγι ως διαχρονικό ηθικό σημείο αναφοράς για τη συλλογική μνήμη του Απόδημου Ελληνισμού σημειώνοντας ότι επέλεξαν «την ελευθερία αντί της υποταγής» και ότι οι Έλληνες του εξωτερικού οφείλουν να κρατούν αυτή την κληρονομιά ζωντανή και να τη μεταδίδουν στις επόμενες γενεές.
Το κυρίως ιστορικό βάρος της βραδιάς ανέλαβε η καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Φωτεινή Κουτσούγερα, η οποία ανέδειξε το Μεσολόγγι όχι απλώς ως ένα κορυφαίο επεισόδιο της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά ως ιστορικό γεγονός που υπερέβη τα όρια μίας πολιορκίας και μίας στρατιωτικής καταστροφής για να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη ως σημείο ηθικής ανύψωσης. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, «το Μεσολόγγι δεν έπεσε. Το αντίθετο. Το Μεσολόγγι υψώθηκε», υπογραμμίζοντας ότι η σημασία της Εξόδου δεν εξαντλείται στη θυσία των υπερασπιστών της πόλης, αλλά επεκτείνεται στο συμβολικό και ιστορικό της αποτύπωμα. Στο ίδιο πνεύμα, υποστήριξε ότι η Έξοδος υπήρξε καμπή για την ίδια την πορεία του Αγώνα, καθώς «μετά το Μεσολόγγι δεν υπήρχε πλέον τρόπος να πάμε πίσω στην πρότερα κατάσταση», ενώ η συγκίνηση που προκάλεσε στην Ευρώπη συνέβαλε στην αναστροφή του κλίματος υπέρ της ελληνικής υπόθεσης. Έτσι, στην ανάγνωσή της, το Μεσολόγγι αναδείχθηκε ταυτόχρονα ως ιστορικό ορόσημο, ως ηθικό μέτρο και ως γεγονός που, κατά τη διατύπωση του Σολωμού, υψώθηκε «στην αιωνιότητα που μόλις το χωράει».
Η πολιτιστική σύμβουλος του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στο Τορόντο, Δρ Μαριλένα Γρίβα, εστίασε στον φιλελληνισμό ως τον μηχανισμό μέσω του οποίου η θυσία του Μεσολογγίου υπερέβη τα όρια ενός ελληνικού πολεμικού γεγονότος και μετατράπηκε σε ευρωπαϊκή υπόθεση συνείδησης. Στην ομιλία της υποστήριξε πως το διακύβευμα δεν ήταν απλώς μνημονικό, αλλά βαθύτερα αξιακό, λέγοντας χαρακτηριστικά πως το ερώτημα δεν είναι εάν είναι «γιορτή ή μνήμη», αφού η περίπτωση του Μεσολογγίου συνιστά, κατά την ίδια, δικαίωση «της ζωής που νικά τον θάνατο» και του «δικαίου που νικά το άδικο». Αναφερόμενη στη συμβολική δύναμη της τέχνης, σημείωσε ότι «το Μεσολόγγι ήταν απλώς μία φλόγα προς και για την Ευρώπη», με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον πίνακα «Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» του Ντελακρουά. Ένα έργο που συνέβαλε στη μετατροπή της συγκίνησης σε ηθική και πολιτική συστράτευση υπέρ της ελληνικής υπόθεσης».
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με θεατρικό δρώμενο της ομάδας Έκφραση Productions από τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονυσίου Σολωμού, σε σκηνοθεσία της Νάνσυ Αθανασοπούλου-Μυλωνά.
Πηγή: Εθνικός Κήρυκας
