Επιστολή διαμαρτυρίας της Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Παρισίων για την ψήφο των αποδήμων:
“Αξιότιμε Πρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων, αξιότιμοι βουλευτές,
Από τις εφημερίδες μαθαίνουμε ότι καλούνται οι ομογενειακές οργανώσεις (την τελευταία στιγμή) να καταθέσουν την γνώμη τους για το Νομοσχέδιο, το σχετικό με τη ψήφο των Αποδήμων.
Ακριβώς πριν από δέκα χρόνια, τον Φεβρουάριο του 2009, ένα άλλο Νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, που αφορούσε επίσης το δικαίωμα ψήφου των εκτός Επικράτειας Ελλήνων, βρέθηκε και πάλι στην αρμόδια κοινή Επιτροπή της Βουλής, η οποία είχε επιδοθεί στην «μάχη» για την συγκέντρωση της πλειοψηφίας των 200 ψήφων που επιτάσσει το Σύνταγμα. Τίποτα δεν έγινε και τότε, αλλά και σήμερα βλέπω πως ετοιμάζεστε να μας θυσιάσετε στον βωμό της «συναίνεσης».
Οι πολιτικές σκοπιμότητες και o φόβος για την αδυναμία ελέγχου των ψηφοφόρων Ελλήνων της διασποράς από τα κόμματα είναι το βασικό κριτήριο που εμποδίζει εδώ και δεκαετίας να ολοκληρωθεί και να πραγματοποιηθεί το βασικό αίτημα των Ελλήνων της Ομογένειας: το δικαίωμα να ψηφίζουν από τον τόπο διαμονής τους.
Θα ήθελα να σημειώσω ότι η όλη συζήτηση θυμίζει τη διαμάχη μεταξύ αυτοχθόνων και ετεροχθόνων του 19ου αιώνα και τους προβληματισμούς για τη ψήφο των γυναικών αργότερα, δηλαδή συζητήσεις που γίνονται με βάση τις υποθέσεις για τις συνέπειες στο εκλογικό καθεστώς και στα συμφέροντα των εκάστοτε πολιτικών κομμάτων.
Κύριοι βουλευτές, καταλαβαίνω ότι η ενσωμάτωση νέων τμημάτων του Ελληνισμού στο εκλογικό σώμα σας αναστατώνει. Καταλαβαίνω ότι η οποιαδήποτε ανακατανομή των ψήφων είναι δύσκολο να ελεγχθεί. Θα έπρεπε όμως για μια φορά να σκεφτείτε δημοκρατικά, να σκεφτείτε ότι η Ελλάδα, δεν είναι μόνο χώρα σας, αλλά και χώρα ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων που για οικονομικούς λόγους και μάλιστα εξ αιτίας δυσλειτουργιών του ελληνικού κράτους (για τις οποίες σε μεγάλο βαθμό είστε υπεύθυνοι) αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν. Στους ανθρώπους αυτούς πρέπει να δώσετε το δικαίωμα να ψηφίζουν στον τόπο διαμονή τους, με ίσα εκλογικά δικαιώματα με τους συμπατριώτες τους.
Κύριοι βουλευτές, το να είσαι Έλληνας του εξωτερικού δεν σε κάνει αυτόματα “Αμερικανάκι”! Σήμερα ο Έλληνας που ζει εκτός της Επικράτειας. είτε τα 35 τελευταία χρόνια, είτε περισσότερο, συνεχίζει να είναι Έλληνας πολίτης με όλες τις υποχρεώσεις που αυτό συνεπάγεται. Ενημερώνεται καθημερινά μέσω του διαδικτύου για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και βοηθάει με τον τρόπο του στην ακτινοβολία του πολιτισμού μας και των ελληνικών συμφερόντων, όπου και αν βρίσκεται.
Το να του ζητάμε σήμερα να αποδείξει ότι έφυγε από την Ελλάδα το πολύ 35 χρόνια πριν αλλά και με την προϋπόθεση ότι έζησε 2 χρόνια στην Ελλάδα στο μεταξύ είναι απλά γελοίο! Το να πρέπει να αποδείξει πρώτα ότι έχει ΑΦΜ και να πληρώνει φόρους δεν είναι μόνο γελοίο αλλά και αντιδημοκρατικό. Θα ήθελα να καταγγείλω την αντιδημοκρατική αυτή προϋπόθεση, αυτήν που συνδέει την οποιαδήποτε οικονομική κατάσταση με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Με μια ιδιαίτερη σκέψη για τους ανθρώπους που έφυγαν στην δεκαετία του 1960 ή του 70 με τις γνωστές συνθήκες στην Ελλάδα. Σε αυτούς ανήκω και εγώ. Και τώρα μαθαίνω ότι δεν μπορώ να ψηφίζω, παρά τη πολύχρονη στράτευση μου για την Ελλάδα.
Η άποψη μου λοιπόν είναι ότι θα έπρεπε να έχουμε τα ίδια εκλογικά δικαιώματα και να ψηφίζει ο καθένας για τους βουλευτές που εκπροσωπούν τον τόπο, στον οποίο είναι εγγεγραμμένος.
Η λύση την οποία σχεδιάζετε, αν την καταλαβαίνω καλά, αποσκοπεί στη δημιουργία τριών θέσεων βουλευτών οι οποίοι θα ανήκουν στον Απόδημο Ελληνισμό και οι οποίοι θα μεταφέρουν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τα θέματα και τα προβλήματα του Απόδημου Ελληνισμού. Στην περίπτωση αυτή θα ήθελα να ξέρω ποιος θα ορίζει τους υποψήφιους βουλευτές από την Ομογένεια που θα μπουν στις λίστες Επικρατείας των κομμάτων; Με ποια κριτήρια; Το να έχουν οι αρχηγοί των κομμάτων την ευχέρεια να τοποθετούν μέχρι τρεις βουλευτές, της απολύτου επιλογής τους, δίχως την γνώμη των αποδήμων, στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, και μάλιστα σε μη προσδιοριζόμενη εκ των προτέρων εκλόγιμη θέση, θεωρείται όχι μόνο απαράδεκτο αλλά και προσβλητικό.
Τα προβλήματα οργάνωσης των εκλογικών τμημάτων, όσον αφορά τη πρόσβαση, μάλιστα τώρα που τα Προξενεία έχουν κλείσει, πως θα τα λύσετε; Και πώς θα εξασφαλίσετε την σωστή αντιπροσώπευση των υποψηφίων βουλευτών των διαφορετικών χωρών;
Κύριοι βουλευτές, ζητάμε το δικαίωμα, που έχουμε έτσι και αλλιώς, να ψηφίζουμε χωρίς όμως να ταξιδεύουμε στην Ελλάδα και η ψήφος μας να προσμετράται στα γενικά αποτελέσματα. Η επιστολική ή η ηλεκτρονική ψήφος με την σημερινή τεχνολογία ήταν η καλύτερη ευκαιρία να αποδείξει η Ελλάδα ότι έχει ξεπεράσει τους φόβους της και ότι παγκοσμίως μπορεί να αντιμετωπίσει τυχόν προβλήματα νοθείας.
Λυπούμαστε που η πατρίδα μας καλεί μόνον όταν έχει ανάγκη και μας αγνοεί όταν θέλουμε να συμμετέχουμε στην πολιτική ζωή της χώρας μας! Το πρόβλημα του αποκλεισμού ενός μεγάλου αριθμού Ελλήνων της Διασποράς παραμένει άλυτο παρά την προσπάθεια που γίνεται σήμερα για την εύρεση της συναινετικής λύσης από την Κυβέρνηση.
Κύριοι κομματάρχες, τόσο πολύ μας φοβάστε ;”
Σέτα Θεοδωρίδου
