Στη “Φωνή της Ελλάδας” και συγκεκριμένα στην εκπομπή “η Δική μας Πόλη” φιλοξενήθηκε προχθές Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, ο πολυβραβευμένος και κορυφαίος σκηνοθέτης, Κώστας Γαβράς σε μια εκ βαθέων συζήτηση με τον Θέμη Ροδαμίτη με αφορμή την ταινία του “Τελευταία Πνοή” που μόλις κυκλοφόρησε.
«Το να φύγει όπως επιθυμεί, όταν δεν υπάρχει επιστροφή, είναι επιλογή του κάθε ανθρώπου και θα πρέπει να είναι σεβαστή» τόνισε και συμπλήρωσε: «Ο Ηράκλειτος είπε, ότι όλα έχουν έναν κύκλο. Μια αρχή κι ένα τέλος. Ό,τι υπάρχει στον πλανήτη και στο σύμπαν. Νομίζω ότι εμείς, οι άνθρωποι, δεν το έχουν διανοηθεί αυτό αρκετά. Σκεφτόμαστε πάντα την αθανασία, μέχρι την τελευταία στιγμή. Φτάνουμε σε μια περίοδο, που ιδίως εδώ στην Γαλλία, μελέτες λένε ότι σε 20-30 χρόνια υπάρχουν 200.000 άνθρωποι πάνω από 100 ετών, που όσο προχωρούν, τόσο θα χειροτερεύει η ζωή τους. Σχετικά με το τέλος των ανθρώπων, η κοινωνία βρίσκεται σε μία κατάσταση, πολύ ψεύτικη. Δεν μας λένε ούτε λέμε την αλήθεια. Προσπάθησα με το φιλμ να μιλήσω με αυτόν τον τρόπο, χωρίς αγριότητες, χωρίς μεγάλες λύπες και αγωνίες, με κάποια ειρήνη».
Ο Κώστας Γαβράς, μίλησε ακόμη για τις ταινίες του, τις συνεργασίες του με σημαντικούς ηθοποιούς (Υβ Μοντάν, Ρόμι Σνάιντερ κα), για τους αγαπημένους του φιλοσόφους, τον Σωκράτη, τον Ηράκλειτο, καθώς για τον Καστοριάδη και τον Αξελό που υπήρξαν φίλοι του.
Ακόμη, ανέφερε ότι ο κινηματογράφος, πρωτίστως δείχνει πώς ζουν οι άνθρωποι και πως είναι αισιόδοξος ειδικά για την Γαλλία καθώς εκεί οι γυναίκες είναι αυτές που κάνουν τα περισσότερα φιλμ. «Ο κινηματογράφος για να συνεχίζεται, πρέπει να υπάρχει βοήθεια του κράτους. Έτσι ζουν και τα μουσεία. Είναι σε επικίνδυνη κατάσταση, σε πολλές χώρες, αλλά όχι στην Γαλλία όπου όλο και περισσότερο γυναίκες κάνουν ταινίες κι αυτό βοηθάει στο να βλέπουμε την ζωή διαφορετικά κι αυτό μου φαίνεται τελείως απαραίτητο. Κι αυτό βοηθάει και τους άνδρες να αλλάζουν, γιατί έχουν μια νοοτροπία λίγο πολύ καουμπόικη» είπε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε: «Η Γαλλία μου έδωσε περισσότερα από όσα ζητούσα. Όταν έφτασαν με δέχτηκαν αμέσως και νομίζω ξεπέρασα όλες τις επιθυμίες που θα μπορούσα να έχω. Ο κινηματογράφος στη Γαλλία επέζησε γιατί, παρά τις διαφορετικές κυβερνήσεις, υπήρχε επικοινωνία με το κράτος μέσα από συζητήσεις, για τα θέματα που προέκυπταν, κι αυτό είναι σημαντικό για έναν εθνικό κινηματογράφο. Ο εθνικός κινηματογράφος είναι η εικόνα της χώρας προς τα έξω. Γι’ αυτό νομίζω ότι κάθε κράτος πρέπει να έχει τον κινηματογράφο του».
Ο 92χρονος κινηματογραφιστής δεν παρέλειψε να μιλήσει και για τη μουσική και τον σημαντικό ρόλο που παίζει στις ταινίες του και πως εμπλέκεται με τους χαρακτήρες και παράλληλα μίλησε για τις δικές του συνεργασίες με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, τον Μίκη Θεοδωράκη κα. «Ο Μίκης έγραψε σε ένα κουτί, “ο Κώστας να πάρει ό,τι θέλει από την μουσική μου”. Του έλεγα ότι εγώ νομίζω ότι η μουσική σε ένα φιλμ, είναι σαν ένας χαρακτήρας, που συνομιλεί και με τους άλλους χαρακτήρες και το περιβάλλον, είναι μέρος της ιστορίας» ανέφερε.
Ο πολύ σημαντικός και πρωτοπόρος σκηνοθέτης μίλησε ακόμη για τις σχέσεις του με την Ελλάδα και τους Έλληνες που τις χαρακτήρισε “δυνατές” και τόνισε ότι αγαπά το ρεμπέτικο τραγούδι. Παράλληλα, είπε ότι αγαπά να περπατά στο Παρίσι όπου ζει και να παρατηρεί τα ιδιαίτερα στοιχεία του ενώ μίλησε και για τις άλλες αγαπημένες του πόλεις, τη Νέα Υόρκη, τη Μαδρίτη και το Τόκιο.
Τέλος, αναφέρθηκε και στην επόμενη ταινία του τονίζοντας ότι παραμένει μαχητικός και αισιόδοξος.
Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.
Πηγή: Φωνή της Ελλάδας
