Η τελευταία ποιητική συλλογή της ομογενούς ποιήτριας Αγγελικής Κωστή, «The Heart of the Advocate», διερευνά τι σημαίνει να υπερασπίζεται κανείς το δίκαιο στον σύγχρονο κόσμο.
Η ποιήτρια ξεκινά από την αρχή. Επιστρέφει στις παιδικές της αναμνήσεις, τότε που διεκπεραίωνε τις γραφειοκρατικές υποθέσεις των Ελληνοκύπριων γονιών της. Θυμάται τα σχολικά της χρόνια, αλλά και την περίοδο που πέρασε μέσα στις δικαστικές αίθουσες -εκθέτοντας σε κάθε στάδιο, συχνά, το χάσμα μεταξύ του νόμου και της δικαιοσύνης
Η Αγγελική Κωστή θεωρεί την ποίηση και τη συγγραφή ως «δρόμους» προς τη δικαιοσύνη. Μιλώντας στην ομογενειακή εφημερίδα «Νέος Κόσμος», περιγράφει τη συλλογή της ως μια ποιητική διαδρομή «από την έδρα του δικαστηρίου σε ένα παράθυρο, απ’ όπου μπορείς να δεις τον ορίζοντα, γνωρίζοντας ότι η δικαιοσύνη και η ισότητα προορίζονται για όλους».
«Πρόκειται για τη διεκδίκηση ή την αποκατάσταση της παρουσίας μου στον χώρο του δικαστηρίου, αλλά και της παρουσίας άλλων γυναικών – είτε ως συνηγόρων, είτε ως μαρτύρων, είτε ως επιζώντων, είτε ως θυμάτων», εξηγεί η ποιήτρια.
Η ίδια έχει καθίσει στα δικηγορικά έδρανα. Παραιτήθηκε σε νεαρή ηλικία για να αφοσιωθεί στη δημιουργική γραφή, αλλά τα πέντε χρόνια που εργάστηκε ως δικηγόρος την καθόρισαν ανεξίτηλα.
«Σημαδεύτηκα», λέει, «και αυτό είναι που εξερευνώ στο βιβλίο».
«Παραδοσιακά, πιστεύουμε ότι εκείνος που θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά μας είναι ένας δικηγόρος. Στη συλλογή αυτή προτείνω ότι όλοι μπορούμε να υπερασπιστούμε τους συνανθρώπους μας. Ένας πραγματικά καλός συνήγορος χρειάζεται συμπόνια, ενσυναίσθηση και σεβασμό».
Για εκείνη, η υπεράσπιση πέρασε από την αίθουσα του δικαστηρίου στο δωμάτιο όπου άρχισε να γράφει. Η ποίηση τής έδωσε την ευκαιρία να δώσει φωνή στις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις ιστορίες των προγόνων της που δεν είχαν την ευκαιρία να μορφωθούν και δεν ήξεραν να γράφουν.
Ανατρέχει στις ρίζες της. Οι γονείς της, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κύπρο και δεν είχαν την ευκαιρία να μορφωθούν, δυσκολεύονταν να κατανοήσουν τα… ψιλά γράμματα των επίσημων εγγράφων.
«Έτσι ανέλαβα εγώ», λέει. «Μου ήρθε φυσικά να γίνω ανεπίσημα ο συνήγορός τους. Μέσα από κάποια ποιήματα αναδεικνύω τις προκλήσεις ενός παιδιού που προσπαθεί να λύσει τις γραφειοκρατικές υποθέσεις του αγαπημένου του πατέρα».
Μεγαλώνοντας, ήθελε να αναλάβει αυτό τον ρόλο και επίσημα, και έτσι έγινε δικηγόρος. Σύντομα όμως διαπίστωσε ότι είχε να αντιμετωπίσει «παλιούς, ξεπερασμένους νόμους» καθώς και την αδικία.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που άκουσε στη Νομική Σχολή από μια καθηγήτρια υψηλού κύρους ήταν: «Αν νομίζετε ότι η Νομική έχει να κάνει με τη Δικαιοσύνη, φύγετε τώρα».
Το να σου λένε εξ αρχής ότι η Νομική δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με τη Δικαιοσύνη είναι αρκετά απογοητευτικό για έναν νέο άνθρωπο που θέλει να κάνει τη διαφορά και να υπερασπιστεί τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιθώριο.
«Στο δικαστήριο συνειδητοποιείς ότι αυτοί που έχουν τον πλούτο και τη δύναμη διαθέτουν και την καλύτερη νομική ομάδα, άρα και τον χρόνο να βρουν τα νομικά “παραθυράκια” για να ξεφύγουν».
Έτσι, η Κωστή αποφάσισε να στείλει ένα διαφορετικό μήνυμα: «Όλοι μπορούμε να προσπαθήσουμε για δικαιοσύνη και ισότητα. Η ποίηση είναι μια οδός. Η συγγραφή είναι μια οδός. Οι λέξεις έχουν τόση δύναμη» αναφέρει χαρακτηριστικά στην συνέντευξή της στο “Νέο Κόσμο”.
Η ποιητική συλλογή «The Heart of the Advocate» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Liquid Amber Press.
