Μία μοναδική καλλιτεχνική εμπειρία θα βιώσουν όσοι βρεθούν στον ιστορικό χώρο του κινηματογράφου Babylon του Βερολίνου την Παρασκευή 29 Απριλίου στις 19:30 τοπική ώρα.
Ο ομογενής καλλιτέχνης Αστέρης Κουτούλας κάνει πράξη το όραμά του να συνενώσει τρεις διαφορετικούς κόσμους – τον κινηματογράφο, το μπαλέτο και το ζωντανό θέαμα μέσω μιας πολυμεσικής εγκατάστασης με βάση τη φιλοσοφία του Liquid Staging.
Στο πλαίσιο αυτής της καινοτομίας θα προβληθούν ταυτόχρονα και με απόλυτο συγχρονισμό ήχου τέσσερις ταινίες βασισμένες στη μουσική που συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης για την όπερα «Ηλέκτρα». Ένα soundtrack, τέσσερις ταινίες σε ισάριθμες γιγαντοοθόνες που θα παρουσιάζουν τέσσερις διαφορετικές όψεις και τέσσερις διαφορετικές εποχές του έργου σε παράλληλη θέαση.
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Χορογραφία: Renato Zanella
Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας
Ο Αστέρης Κούτουλας γεννήθηκε το 1960 στη Ρουμανία ως γιος Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας Γερμανική Φιλολογία και Ιστορία της Φιλοσοφίας.
Από το 1981 μετάφρασε στα γερμανικά πολυάριθμα έργα σημαντικών Ελλήνων συγγραφέων, μεταξύ των άλλων ποίηση, δοκίμια και πεζογραφία των Κωνσταντίνου Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη, Νίκου Εγγονόπουλου, Γιάννη Ρίτσου και Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και την αυτοβιογραφία και συγγράμματα του Μίκη Θεοδωράκη.
Το 1980 ξεκινάει η συνεργασία του με το Μίκη Θεοδωράκη, στο πλαίσιο της οποίας παρήγαγε περίπου 30 CD με τη μουσική του και οργάνωσε παγκοσμίως πάνω από 100 συναυλίες (μεταξύ των άλλων στον Καναδά, στη Χιλή, στη Ρωσία, στο Ισραήλ, στη Νότια Αφρική, στην Τουρκία, στην Αυστραλία και σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης).
Ο Κούτουλας είναι επίσης σεναριογράφος και σκηνοθέτης σε παραγωγές ταινιών ντοκιμαντέρ καθώς και δραματουργός σε θεατρικές παραστάσεις και βοηθός σκηνοθέτη σε μια παράσταση όπερας. Τελευταία του ταινία (2017) είναι το “Ταξιδεύοντας με τον Μίκη”, στιγμές που παρουσιάζουν την αυθεντική εικόνα του «πνευματικού αναρχικού» Μίκη Θεοδωράκη.
Το 2021 πήρε το βραβείο «Hans-Vogt-Filmpreis» του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου του Χοφ, για την υβριδική παράσταση «ρευστής σκηνογραφίας» Ηλέκτρα ’21.
