Ο Κάλαμος και οι ιστορικοί δεσμοί Ελλάδας–Αυστραλίας βρέθηκαν στο επίκεντρο των εκδηλώσεων μνήμης και τιμής που πραγματοποιήθηκαν στη Λευκάδα για τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου, παρουσία της πρέσβη της Αυστραλίας στην Ελλάδα, Alison Duncan.
Στον χαιρετισμό του, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, βουλευτής Λευκάδας και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας–Αυστραλίας, Θανάσης Καββαδάς, αναφέρθηκε στον ισχυρό συμβολισμό της ιστορίας της Αικατερίνης Πλέσσα–Κράμερ (Crummer), της πρώτης επιβεβαιωμένης Ελληνίδας που εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αυστραλία.
«Μια νεαρή Ελληνίδα βρέθηκε στο Μεσολόγγι, βρήκε καταφύγιο στον Κάλαμο και, τελικά, δημιούργησε μια νέα ζωή 15.000 χλμ. μακριά στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Αυστραλία.
Η ιστορία της Αικατερίνης μπορεί να αποτελέσει μία ακόμη γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες μας.
Μια γέφυρα που ξεκινά από τον Κάλαμο και φτάνει έως το Σίδνεϊ.
Μια γέφυρα μνήμης, πολιτισμού και ανθρώπινων ιστοριών».
Ο υφυπουργός αναφέρθηκε με ιδιαίτερη τιμή στη διαδρομή μιας «Ελληνίδας που ταξίδεψε μακριά, αλλά με την ιστορία της έφερε την Αυστραλία πιο κοντά στον Κάλαμο».
Γεννημένη στην αυλή του Αλή Πασά, η Αικατερίνη Γεωργία Πλέσσα κατέφυγε στον Κάλαμο μετά την καταστροφή του Μεσολογγίου, όπου γνώρισε τον Ιρλανδό αξιωματικό James Henry Crummer, τον οποίο παντρεύτηκε το 1827.
Το 1835 εγκαταστάθηκαν στο Σίδνεϊ, όπου έμελλε να γράψει το δικό της κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής παρουσίας στην Αυστραλία.
Έζησε μέχρι την ηλικία των 98 ετών, απέκτησε 11 παιδιά και τάφηκε στο Waverley Cemetery του Σίδνεϊ.
Ο κ. Καββαδάς αναφέρθηκε ακόμη στην ελληνική κοινότητα της Αυστραλίας, σημειώνοντας ότι πρόκειται για «έναν Ελληνισμό που προοδεύει και διακρίνεται, χωρίς να ξεχνά τη γλώσσα, την παράδοση, την πίστη και τις ρίζες του».
Απέτισε επίσης φόρο τιμής στους κατοίκους του Καλάμου για τη στήριξη που προσέφεραν στους Μεσολογγίτες, επισημαίνοντας ότι η αξία ενός τόπου δεν καθορίζεται από το μέγεθός του, αλλά από τους ανθρώπους του και τις πράξεις τους.
«Και ο μικρός Κάλαμος έχει αφήσει το δικό του, ξεχωριστό ίχνος στην ιστορία της Ελλάδας, αλλά και της μακρινής Αυστραλίας».
Η Έξοδος του Μεσολογγίου υπήρξε μία από τις κορυφαίες στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης.
Ύστερα από πολύμηνη πολιορκία, με τους κατοίκους εξουθενωμένους από την πείνα και τις κακουχίες, οι πολιορκημένοι αποφάσισαν να μην παραδοθούν. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά επιχείρησαν τη νυχτερινή Έξοδο μέσα από τις εχθρικές γραμμές. Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους, ενώ κάποιοι από όσους σώθηκαν κατέφυγαν στον Κάλαμο.
Το μικρό νησί του Ιονίου είχε ήδη στηρίξει τους πολιορκημένους, συμβάλλοντας στον ανεφοδιασμό του Μεσολογγίου. Όταν έφτασαν εκεί οι κατατρεγμένοι, οι κάτοικοί του άνοιξαν τα σπίτια και τις καρδιές τους.
«Ο Κάλαμος είναι ένας τόπος μικρός σε μέγεθος, αλλά μεγάλος σε ψυχή και ιστορία», σημείωσε ο κ. Καββαδάς.
Στις εκδηλώσεις παρέστησαν επίσης ο δήμαρχος Λευκάδας Ξενοφών Βεργίνης, ο δήμαρχος της Ιερής Πόλης Μεσολογγίου Σπυρίδων Διαμαντόπουλος, ο Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, καθώς και εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων φορέων.
Τη διοργάνωση ανέλαβαν ο Δήμος Λευκάδας, ο Ναυτικός Όμιλος Μεσολογγίου και το Ιστορικό Μουσείο «Διέξοδος» της Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, αποτίοντας φόρο τιμής τόσο στη θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων όσο και στη βοήθεια που προσέφεραν οι κάτοικοι του Καλάμου στους Μεσολογγίτες.
Ο κ. Καββαδάς ευχήθηκε η παρουσία της κας Duncan στην Λευκάδα να αποτελέσει «την αρχή μιας σταθερής σχέσης του Καλάμου με την ελληνική ομογένεια και τους θεσμούς της Αυστραλίας».
Πηγή: Νέος Κόσμος
