Τι σημαίνει κατανόηση, συμβίωση, αποδοχή και εξέλιξη; Πώς μπορούν δύο πολιτισμοί να συμβιώσουν, και μάλιστα στον ίδιο άνθρωπο, και τι οφέλη αλλά και δυσκολίες μπορεί να έχουν οι άνθρωποι ανάμεσα σε δύο χώρες, δύο πολιτισμούς; Πώς βιώνονται και πώς αποδομούνται τα στερεότυπα μέσα από τη συμβίωση;
Αυτά είναι κάποια από τα θέματα που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ «Με δύο βαλίτσες» σε σκηνοθεσία Κώστα Αυγέρη και σενάριο και αρχισυνταξία της Άννας Ρούτση. Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στο πλαίσιο του KinoFest – Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου στην Achaia Clauss στην Πάτρα το Σάββατο 23/9 στις 11:30 και στη συνέχεια στην Αθήνα, στο Goethe-Institut την Τρίτη 26/9 στις 18.30.
Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ με αφηγήσεις ομιλητών που μοιράζονται προσωπικά βιώματα από την αλληλεπίδραση της ελληνογερμανικής κουλτούρας στη ζωή τους. Το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει μέσα από την ιστορία, την εμπειρία και την πορεία των ομιλητών, τις επιρροές που έλαβαν σύγχρονοι Έλληνες από τη Γερμανία και αντιστρόφως οι Γερμανοί από τους Έλληνες που βρέθηκαν εκεί.
Παράλληλα, μέσα από τις ιστορίες αυτές φωτίζονται ποικίλες πτυχές της ιστορίας των δύο λαών, της μετανάστευσης, της παιδείας, της εργασίας, της γλώσσας. Ιστορίες φιλίας, φόβων, συνεργασίας, συμβίωσης, σχέσεων, στερεοτύπων και αποδόμησής τους.
Είναι πολλοί οι Έλληνες που φοίτησαν σε γερμανικά σχολεία, που σπούδασαν στη Γερμανία, που μεγάλωσαν ή/και δούλεψαν και οι οποίοι επέστρεψαν στην Ελλάδα και μετέδωσαν τις εμπειρίες και γνώσεις που απέκτησαν ή παρέμειναν στη Γερμανία ή ακόμα ζουν και εργάζονται ανάμεσα στις δύο χώρες κάνοντας τους πολιτισμούς των δύο χωρών πλουσιότερους.
Πολλοί διέπρεψαν στον τομέα που επέλεξαν, άφησαν το προσωπικό τους στίγμα, έκαναν τη διαφορά. Και αυτό το προσωπικό στίγμα εν πολλοίς οφείλεται ακριβώς στη συνύπαρξη των δυο πολιτισμών, στον συνδυασμό και την αλληλοσυμπλήρωση στοιχείων από δύο κουλτούρες και δύο διαφορετικά συστήματα, τα οποία συναντήθηκαν πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας με αρνητικό αλλά και με θετικό τρόπο.
Το ντοκιμαντέρ «Με δύο βαλίτσες» υλοποιήθηκε με την ευγενική χρηματοδότηση της Γερμανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα, καθώς και με την υποστήριξη του ΕΚΟΜΕ.
