Ο ομογενής υπερμαραθωνοδρόμος, Σταύρος Μιχαήλ από την Αυστραλία, μαζί με άλλους έξι Αυστραλούς αθλητές—συμπεριλαμβανόμενου και ενός καταδρομέα βετεράνου του Αφγανιστάν, διέτρεξαν τη διαδρομή του περάσματος Kokoda μήκους 96 χιλιομέτρων.
Πρόκειται για τον 4ο κατά σειρά υπερμαραθώνιo, που πραγματοποιήθηκε στο εμβληματικό μονοπάτι του Kokoda και διήρκεσε πάνω από επτά ημέρες, σε υψόμετρο 5.500 μέτρων.
Κατά τη διαδρομή οι αθλητές βίωσαν σκληρές και επικίνδυνες αναβάσεις, όμορφα τοπία όπου συνάντησαν εξίσου όμορφους ντόπιους που έκαναν τους αθλητές να νιώσουν ευπρόσδεκτοι. Αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι μπόρεσαν να περπατήσουν στα ίδια βήματα των ηρώων στρατιωτών της Αυστραλίας και της Παπούα Νέας Γουινέας αφού το συγκεκριμένο μονοπάτι είναι αυτό που διέσχισαν το πυροβολικό και οι στρατιώτες της Αυστραλίας και της Παπούα Νέας Γουινέας, με βάρος 20 κιλών οι καθένας, στη διάρκεια μαχών με τους Ιάπωνες στην περιοχή, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όπως δήλωσε ο ομογενής υπερμαθανωδρόμος Σταύρος Μιχαήλ στην εφημερίδα της Μελβούρνης “Νέος Κόσμος” : «Το Kokoda δεν είναι για τους λιπόψυχους. Είναι εξαιρετικά τραχύ, σε μεγάλο υψόμετρο και βασικά το έδαφος δεν ενδείκνυται για τρέξιμο. Σε υγρασία 32 βαθμών, το έδαφος δεν έχει ούτε καν θάμνους για να πιαστεί κάποιος, ενώ έχουμε συνεχείς κατολισθήσεις όγκων λάσπης. Σε ένα σημείο έχασα το ένα παπούτσι μου κάπου κατά τη διαδρομή στο ποτάμι και αναγκάστηκα να τρέξω με παπούτσια δανεισμένα από τους ντόπιους στο τελευταίο σκέλος της διαδρομής. Παρ’ όλα αυτά, ήταν τιμή μου να περπατήσω ή να τρέξω στα ίδια βήματα των ανδρών εκείνων που έθεσαν τη ζωή τους σε κίνδυνο για την Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. Θα πρέπει να σκεφτούμε ότι όλοι αυτοί οι ήρωες έπρεπε να διασχίζουν αυτό το άγριο μονοπάτι με βάρος 20 κιλών και να περάσει και πυροβολικό από εκεί. Για μένα, ήταν περισσότερο ένα βήμα πίσω στο χρόνο και ένα ταξίδι – όχι ένας αγώνας. Με έκανε να κατανοήσω ελάχιστα τη σύγχρονη αυστραλιανή ιστορία και τα δεινά που πέρασαν αυτοί οι άνδρες, οι οποίοι ήταν κατά μέσο όρο στην ηλικία των 28 ετών, ίσως και νεότεροι. Η θέα ήταν γραφική και η φιλοξενία από τους ντόπιους εξαιρετική και θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για το ότι είναι θηρία οι ίδιοι και επίσης τους διοργανωτές, Kokoda Xtreme, που έκαναν αυτό το ταξίδι πραγματικότητα».
Πηγή: neoskosmos
