Η Εύα Πάλμερ Σικελιανού έζησε μια τόσο ξεχωριστή και ασυνήθιστη ζωή στην Ελλάδα που εξακολουθεί να ασκεί γοητεία 100 χρόνια αργότερα.
Σήμερα Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) θα φιλοξενήσει μια ομιλία σχετικά με τη ζωή της αντικομφορμίστριας Αμερικανίδας φιλελληνίδας, από Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Michigan που έχει περάσει πάνω από μια δεκαετία μελετώντας την. Η εκδήλωση διοργανώνεται σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών ΙΣΝ στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU).
Η συνεργασία ανάμεσα στα δύο κέντρα φανερώνει την κοινή τους αποστολή να φέρουν σε επαφή κοινότητες της ελληνικής διασποράς από όλο τον κόσμο, με στόχο την ενίσχυση του ακαδημαϊκού τους έργου.
Το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών στο SFU, το οποίο δημιουργήθηκε με δωρεά του ΙΣΝ, ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2011. Το Κέντρο στο UCLA, το οποίο υποστηρίχθηκε από το ΙΣΝ με ιδρυτική δωρεά ύψους $5 εκατομμυρίων, ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2020.
Λίγα λόγια για την Εύα Πάλμερ Σικελιανού
Η Εύα Πάλμερ γεννήθηκε στo Gramercy Park στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης το 1874 λογοτεχνίας. Σπούδασε λογοτεχνία και θέατρο, εγκατέλειψε ωστόσο τις σπουδές της πριν πάρει πτυχίο, επιλέγοντας να ζήσει με τον αδελφό της στη Ρώμη για ένα χρόνο. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Νεϊγί-σιρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι. Εκεί τελειοποίησε τα γαλλικά της, παρακολούθησε θέατρο και συμμετείχε σε αυτοσχέδιες παραστάσεις σε γιορτές στον κήπο της εφηβικής της φίλης και ερωμένης, Νάταλι Μπάρνεϊ.
Κατά τη διαμονή της στο Παρίσι η Πάλμερ γνώρισε την αδερφή του Άγγελου Σικελιανού, Πηνελόπη η οποία την μύησε στην ελληνική παραδοσιακή τέχνη του αργαλειού με την ελπίδα να μπορέσουν να αναπαραγάγουν την ποιότητα των αυθεντικών αρχαίων ελληνικών ενδυμάτων. Λίγο καιρό μετά εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου γνώρισε τον Άγγελο Σικελιανό. Ο ποιητής ενθουσιάστηκε με αυτή τη γοητευτική εκκεντρική γυναίκα και έφυγε μαζί της για την Αμερική, όπου και παντρεύτηκαν.
Μέσα από τις μεταξύ τους συζητήσεις για τον πολιτισμό και την ειρήνη τέθηκαν και οι βάσεις για την αναβίωση του δελφικού ιδεώδους και των Δελφικών Εορτών.
Οι πρώτες Δελφικές Εορτές, που διοργανώθηκαν από το ζεύγος Σικελιανού στους Δελφούς, άρχισαν στις 9 Μαΐου 1927, με εκδηλώσεις που απλώνονταν σε αρκετές ημέρες και συμπεριελάμβαναν ομιλίες, παραστάσεις αρχαίου δράματος αλλά και εκθέσεις λαϊκής τέχνης. Οι δεύτερες Δελφικές Εορτές, πάντα με τη συμμετοχή της, έγιναν το 1930. Όμως οι διάφορες δυσκολίες που ακολούθησαν και τα μεγάλα οικονομικά χρέη που δημιούργησαν, την ανάγκασαν να φύγει από την Ελλάδα.
Επέστρεψε στην Αμερική και συνέχισε εκεί τη δράση της ως σκηνοθέτρια, χορογράφος, δασκάλα θεάτρου και αρχαίας τραγωδίας, την ίδια στιγμή που ποωθούσε με πάθος το έργο του Άγγελου Σικελιανού. Ο γάμος της με τον Σικελιανό ωστόσο ακυρώθηκε το 1934 και ο ποιητής αργότερα ξαναπαντρεύτηκε στην Ελλάδα με την Άννα Καραμάνη.
Το 1950 η Εύα σχεδίαζε την επιστροφή της στην Ελλάδα και την αναβίωση των Δελφικών Εορτών. Την πρόφτασε ο θάνατος του ποιητή το 1951. Ωστόσο, την επόμενη χρονιά η Εύα θα πραγματοποιήσει το ταξίδι που τόσο περίμενε για τελευταία φορά. Επέστρεψε στην Ελλάδα την άνοιξη του 1952 ουσιαστικά για να πεθάνει. Δύο εβδομάδες μετά την άφιξή της υπέστη ένα μοιραίο εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ παρακολουθούσε μία θεατρική παράσταση στην αναβίωση των Δελφικών Εορτών και έσβησε σε ηλικία 77 ετών.
Πηγή: ΙΣΝ, wikipedia
Επιμέλεια: Φούλη Ζαβιτσάνου
