Μια ενδιαφέρουσα διάλεξη με τίτλο «Βενιζέλος και Πόντος: Η Πολιτική της Εγκατάλειψης;», θα δώσει ο δικηγόρος και συγγραφέας Κωνσταντίνος Καλυμνιός, στο πλαίσιο της σειράς Σεμιναρίων Ιστορίας και Πολιτισμού της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, καθώς και των φετινών εκδηλώσεων μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, που διοργανώνει η Συντονιστική Επιτροπή Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Η διάλεξη θα λάβει χώρα την Τρίτη 19 Μαΐου, στις 7 μ.μ., στον ημιώροφο του Ελληνικού Κέντρου (168 Lonsdale Street, Μελβούρνη).
Στη διάλεξη αυτή, ο Κωνσταντίνος Καλυμνιός θα εξετάσει μία από τις πλέον σύνθετες και συναισθηματικά φορτισμένες πτυχές της νεότερης ελληνικής ιστορίας: τη σχέση του Ελευθερίου Βενιζέλου με τον Ποντιακό Ελληνισμό, κατά την ταραγμένη περίοδο που ακολούθησε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπερβαίνοντας τόσο την άκριτη εξιδανίκευση όσο και την απλουστευτική καταδίκη, η ομιλία θα επιχειρήσει να φωτίσει τους περιορισμούς μέσα στους οποίους κινήθηκε ο Βενιζέλος, λαμβάνοντας υπόψη τις πιέσεις της διεθνούς διπλωματίας, τη στρατιωτική εξάντληση της Ελλάδας, τις προτεραιότητες των Συμμάχων και τις αντικρουόμενες εδαφικές επιδιώξεις που διαμορφώθηκαν κατά και μετά τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων.
Η διάλεξη δεν περιορίζεται σε μια απλή αναδρομή γεγονότων. Επιχειρεί επίσης να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η ιστορική μνήμη, γιατί ο Ποντιακός Ελληνισμός διατήρησε μια τόσο διαφορετική ανάγνωση του Βενιζέλου από εκείνη της κυρίαρχης εθνικής ιστοριογραφίας και πώς οι στιγμές εθνικής κρίσης γεννούν αφηγήσεις τραύματος, σιωπής και πολιτικής πικρίας που εξακολουθούν να επηρεάζουν την ελληνική συνείδηση μέχρι σήμερα.
Ιχνηλατώντας την απόρριψη μιας ανεξάρτητης Ποντιακής Δημοκρατίας, την προτίμησή του για ένταξη της Τραπεζούντας σε ένα αρμενικό πολιτικό πλαίσιο, την προτεραιοποίηση της Σμύρνης έναντι του Εύξεινου Πόντου και τις μακροχρόνιες συνέπειες της Συνθήκης της Λωζάννης, ο κ. Καλυμνιός θα υποστηρίξει ότι το Ποντιακό ζήτημα αποκαλύπτει τη βαθιά σύγκρουση ανάμεσα στο εθνικό ιδεώδες και τον γεωπολιτικό πραγματισμό. Παράλληλα, θα εξετάσει γιατί ο Βενιζέλος κατέλαβε μια τόσο αμφίσημη θέση στη συλλογική μνήμη των Ποντίων, ως ο πολιτικός που ταυτίστηκε αφενός με την οικοδόμηση της σύγχρονης Ελλάδας και αφετέρου, στα μάτια πολλών προσφύγων, με την εγκατάλειψη του Πόντου στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του.
Αντλώντας από τη διπλωματική ιστορία, την πολιτική ανάλυση και τη μελέτη της συλλογικής μνήμης, η διάλεξη φιλοδοξεί να προσφέρει έναν ουσιαστικό και πολυεπίπεδο προβληματισμό γύρω από τα όρια της πολιτικής ηγεσίας σε εποχές όπου η ηθική, η επιβίωση και η κρατική σκοπιμότητα αδυνατούν να συμφιλιωθούν. Πρόκειται για μια διάλεξη που επιδιώκει όχι να προσφέρει εύκολες απαντήσεις, αλλά να επαναφέρει στο προσκήνιο τα δύσκολα ερωτήματα που εξακολουθούν να σκιάζουν τη σχέση του ελληνικού κράτους με τον Ποντιακό Ελληνισμό έναν αιώνα μετά.
Πηγή: Νέος Κόσμος
