«Οι διαδοχικές κρίσεις που μαστίζουν την ανθρωπότητα δεν μπορούν παρά να απεικονίζονται και να επηρεάζουν τη γλώσσα. Παρά τις ασφυκτικές πιέσεις της εικόνας και της τεχνολογίας, η γλώσσα παραμένει το κορυφαίο μέσο της επικοινωνίας, που αλλάζοντας και μετατοπιζόμενη, παραμένει μία σταθερή αξία έκφρασης κάθε συναισθήματος, εικόνας, κατάστασης ή δραστηριότητας. Και ως άνθρωποι που θεραπεύουμε τη γλωσσική επιστήμη, δεν έχουμε δικαίωμα στον πανικό, ούτε στην καταστροφολογία. Μελετάμε με ψυχραιμία τα φαινόμενα, όχι όμως αμέριμνοι και αφελείς για την ιδεολογική επιβάρυνση του γλωσσικού εργαλείου, που δεν χειραγωγεί απλώς, αλλά ορισμένες φορές μοιάζει να χειραγωγείται και το ίδιο».
Τα παραπάνω τόνισε, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο διάλεξής της στον Κύκλο Ελλήνων Ακαδημαϊκών της Βοστώνης (Circle of Hellenic Academics in Boston), η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Γλωσσολογίας και Ελληνικής Γλώσσας του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και Associate in Linguistics του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών (CHS – GR) του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, κ. Νικολέττα Τσιτσανούδη – Μαλλίδη. Η διάλεξη είχε ως τίτλο της «Η ελληνική γλώσσα απέναντι στις διαδοχικές κρίσεις της τελευταίας δωδεκαετίας», και την παρακολούθησε διαδικτυακά ένα μεγάλο ακροατήριο πανεπιστημιακών, φοιτητών και δημοσιογράφων από την Αμερική και την Ευρώπη.
Την εκδήλωση προλόγισε ο Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, Ομότιμος Καθηγητής Ιωάννης Χρυσουλάκης, ο οποίος και συνεχάρη τους έμψυχους συντελεστές για το έργο τους.
Στην διάλεξή της η κ. Τσιτσανούδη – Μαλλίδη, ιδρύτρια και επιστημονική υπεύθυνη του Διεθνούς Θερινού Πανεπιστημίου «Ελληνική Γλώσσα, Πολιτισμός και ΜΜΕ» και διευθύντρια του Εργαστηρίου Μελέτης Κοινωνικών Θεμάτων, ΜΜΕ και Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αναφέρθηκε στα αντανακλαστικά της ελληνικής γλώσσας απέναντι στις κρίσεις οι οποίες μαστίζουν την τελευταία δωδεκαετία την Ελλάδα (μετρώντας τα έτη από την έναρξη της επιβολής των «μνημονίων»).
Ειδικότερα, μίλησε για την οικονομική/τραπεζική, προσφυγική, υγειονομική και περιβαλλοντική/κλιματική κρίση. Όπως υποστήριξε, οι απειλές και οι κίνδυνοι για την κοινότητα επηρεάζουν σφοδρά και το γλωσσικό εργαλείο, το οποίο καλείται να αναπροσαρμόζεται με ταχύτητα φωτός, παρακολουθώντας τη δίνη των μεταβολών. Η ραγδαιότητα των αλλαγών και η πραγματική ανάγκη των μελών της κοινότητας για αυτόματη ενημέρωση και αποτελεσματική συνεννόηση, αλλά και η σπουδή των εκάστοτε εξουσιαστών για διαχείριση των κρίσεων και επιβολή μέτρων, οδηγεί, σύμφωνα με την ομιλήτρια, στη δημιουργία νεολογισμών, οι οποίοι, μολονότι καθιερώνονται ταχύτατα, δεν απολαμβάνουν πάντα τη συγκατάθεση των φυσικών ομιλητών. Και παρά το γεγονός ότι η γλωσσική αλλαγή αποτελεί παράμετρο συνέχειας μιας γλώσσας, εν τούτοις η βίαιη επιβολή νέων σημασιών στις ίδιες λέξεις, προκαλεί τον προβληματισμό εάν υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγούμαστε σε μία σύγχρονη «βαβέλ» σε σχέση με την επικοινωνία και την αλληλεπίδρασή μας.
Η εκδήλωση ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με την ανάπεμψη του Ύμνου του Απόδημου Ελληνισμού. H ενορχήστρωση και η μουσική του έχουν την υπογραφή της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, ενώ τους στίχους υπογράφει η Λίνα Νικολακοπούλου.
