Με το βραβείο Σκηνοθεσίας του τμήματος Orizzonti τιμήθηκε η Ελληνίδα Ζακλίν Λέντζου, στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα».
Η Ζακλίν Λέντζου, φανερά συγκινημένη, μίλησε για τη σημασία του να κάνεις ανεξάρτητο σινεμά σήμερα και ευχαρίστησε την κριτική επιτροπή που αναγνώρισε το μεγάλο ρίσκο που πήρε για να κάνει αυτή την ταινία. «Σταματήστε να σκοτώνετε παιδιά» ήταν και το σύνθημά της για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από την οποία εμπνεύστηκε την ταινία της.
«Δεν έχω προετοιμάσει ευχαριστήριο λόγο, θα μιλήσω από την καρδιά μου. Και θα μιλήσω για το σινεμά που όλο και πιο δύσκολα γυρίζουμε όσοι θέλουμε να κάνουμε ελεύθερο, ανεξάρτητο σινεμά. Γι’ αυτό και σας ευχαριστώ που αναγνωρίσατε το ρίσκο που πήρα με αυτή την ταινία. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από ένα πραγματικό περιστατικό που συνέβη στην πατρίδα μου, στην Αθήνα. Όταν ένας αστυνομικός σκότωσε χωρίς λόγο ένα 15χρονο παιδί. Σταματήστε να σκοτώνετε παιδιά», ανέφερε παραλαμβάνοντας το βραβείο.
Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα «Ορίζοντες» της φετινής διοργάνωσης, το οποίο είναι αφιερωμένο στις νέες τάσεις και τις πιο πρωτοποριακές φωνές του σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου, με 18 ακόμη ταινίες από όλο τον κόσμο, ενώ διακρίθηκε, επίσης, με το Βραβείο Συμπερίληψης και Βιωσιμότητας Edipo Re 2026, το οποίο απονέμεται από μια ανεξάρτητη επιτροπή, και είναι μια αναγνώριση στις ταινίες που επιλέγουν μια συμπεριληπτική και βιώσιμη ματιά, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε περιβαλλοντικό επίπεδο.
Η ταινία «Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα», είναι ένα coming-of-age δράμα με μεταφυσικές προεκτάσεις, μια ιστορία ενηλικίωσης που διακόπτεται βίαια, γεννημένη μέσα από τον σκληρό ρεαλισμό της ζωής. Η σπαρακτική, πολυδιάστατη ιστορία της αναπτύσσεται σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν που αγαπά τόσο τη ζεστασιά του αναλογικού και του χειροποίητου όσο και την ορμή του πειραματισμού που δίνει απρόσμενη πνοή στη δημιουργία και γεννά ένα οπτικό σύμπαν έντονης αισθητικής δύναμης.
Ισορροπώντας ανάμεσα στον ρεαλισμό και το ονειρικό στοιχείο, πλημμυρισμένη από την εύθραυστη τρυφερότητα και την άγρια ενέργεια της εφηβείας αλλά και το οδυνηρό απρόβλεπτο της ζωής που ανατρέπει τα πάντα σε μία στιγμή, η ταινία, όπως λέει η ίδια η δημιουργός της, «είναι, στην ουσία, μια ελεγεία για τη ζωή, γραμμένη στον κώδικα του ονείρου και της μουσικής».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
