Η χρήση μοτίβων δανεισμένων από τη Λατινική Αμερική δείχνει ότι το ελληνικό τραγούδι υπήρξε και συνεχίζει να υπάρχει σαν ζωντανός οργανισμός, και σαν φακός που μεγεθύνει την πραγματικότητα των καιρών του. Το ελληνικό τραγούδι είναι, με άλλα λόγια, ένα ανοιχτό και φιλόξενο είδος τέχνης. Ως πρώτη ύλη δεν δίστασε να επεξεργαστεί πρόσωπα και γεγονότα από χώρες μακρινές, κάνοντας τολμηρά ανοίγματα σε νέα και πρωτότυπα στιχουργικά μοτίβα. Σημείο συνάντησης για το αποψινό μας ραντεβού: Η Λατινική Αμερική στο «έντεχνο» ελληνικό τραγούδι, μέρος 2ο.
Επιμέλεια – παρουσίαση : Ηρακλής Οικονόμου