“Το να ξεθάβεις τη ζωή δεν είναι μάταιο, μου είπε κάποτε ένας ηλικιωμένος Μακρονησιώτης ποιητής. Και έτσι είναι, σκέφτηκα. Η Αθανασία δεν πεθαίνει. Σαλπάρει με το κύμα και τον αγέρα. Όπως εκείνα τα ποιήματα του Ρίτσου που ήταν θαμμένα σε μπουκάλια στους λόφους της Μακρονήσου και μακρό ταξίδεψαν στα πελάγη και στα όρη. Όπως εκείνα τα ψιθυριστά τραγούδια, τα απαγορευμένα ρεμπέτικα και τα θεατρικά που παίχτηκαν σε εκείνα τα απόκρημνα όπου δεν ριζώνει ανθρώπινη ζωή παρά μονάχα ο αγριανθός του βράχου…
Ήθελα να σκαλίσω εκείνη την εποχή. Την μαύρη περίοδο για κάποιους. Την διθυραμβική για τους νοσταλγούς. Την μαρτυρική για τους αδικαίωτους”.
Ο Γιάννης Τσιαντής προλογίζει τη νέα του συγγραφική δουλειά, τα “Πετροκάραβα” που παρουσιάζονται επίσημα σήμερα, πρώτη ημέρα κυκλοφορίας, στην Έκθεση Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.
.