Έκκληση στους Έλληνες σ’ όλο τον κόσμο απευθύνει η πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου “Ενότητα” στο Κίεβο, κυρία Νίνα Πασκάλ.
“Οι πολίτες της Ουκρανίας δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τις ουκρανικές πόλεις, και τα χωριά, τα οποία είναι περικυκλωμένα από ρωσικά στρατεύματα” αναφέρει η κα. Πασκάλ, ενώ κάνει έκκληση στους Έλληνες σ’ όλο τον κόσμο να αντιδράσουν, να βγουν στους δρόμους ζητώντας “να παρασχεθεί ένα ασφαλές πέρασμα, ένας «πράσινος διάδρομος» και εγγυήσεις για την ασφάλεια και για την εκκένωση αμάχων από τις πόλεις και τα χωριά της Ουκρανίας“.
Όπως αναφέρει ακόμη, η Μαριούπολη έχει αποκλειστεί εντελώς, δεν υπάρχει Internet, δεν υπάρχει πια φαγητό στα μαγαζιά ενώ δεν υπάρχει καμία πλέον επικοινωνία με το χωριό Σαρτανά. “Πιθανότατα η Σαρτανά που ιδρύθηκε από τους Έλληνες της Ουκρανίας το 1780 δεν υπάρχει πλέον“…
Σημειώνεται ότι η γνωστοποίηση της έκκλησης, έγινε στη “Φωνή της Ελλάδας“, το ραδιόφωνο της ΕΡΤ για τους Έλληνες του εξωτερικού, μέσω της Προέδρου του Δικτύου Ελλήνων Αιρετών Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης κυρίας Ιωάννας Ζαχαράκη.
Ακολουθεί η έκκληση του Ελληνικού Συλλόγου Κιέβου “Ενότητα”.
Έκκληση των Ελλήνων της Ουκρανίας στους Έλληνες του Κόσμου.
Απευθύνομαι σε όλους τους Έλληνες του κόσμου, αλλά κυρίως στους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα για να μάθετε την αλήθεια από μια άμεση πηγή. Όχι όμως την αλήθεια που ακούτε από την ρωσική προπαγάνδα που έχει τόσο ευγενείς προθέσεις, που κρύβονται πίσω από το όνομα του «απελευθερωτικού κινήματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας», αλλά την αλήθεια ως έχει, δηλαδή την γενοκτονία του ουκρανικού λαού, την γενοκτονία των Ελλήνων της Ουκρανίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους λοιπόν- πρόκειται για απροκάλυπτη και φανερή τρομοκρατία.
Είμαι η Πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου “Ενότητα” στο Κίεβο-Νίνα Πασκάλ, είμαι η Ελληνίδα ομογενής και αυτή είναι η αλήθειά μου.
Στις 24 Φεβρουαρίου ο κόσμος μας άλλαξε. Στις 24 Φεβρουαρίου, η Ρωσική Ομοσπονδία ξεκίνησε στρατιωτική επιχείρηση κατά της χώρας μου. Η επίθεση ξεκίνησε με τις κύριες στρατηγικές στρατιωτικές και αστικές υποδομές στις 5 το πρωί.
Όμως, ένας πόλεμος πλήρους κλίμακας ξεκίνησε στις 27 Φεβρουαρίου, όταν εκτοξεύτηκαν πύραυλοι και όλο το οπλοστάσιο στρατιωτικού εξοπλισμού εναντίον αμάχων. Στις 27 Φεβρουαρίου έγινε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια ανθρωπογενής καταστροφή, προκειμένου να δηλητηριαστούν οι πολίτες της Ουκρανίας, εκτοξεύοντας πυραύλους στην αποθήκη πετρελαίου (πόλη Βασιλκόβ, 35 χμ από το Κίεβο), κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση τοξικού καπνού, ο οποίος ήδη από το απόγευμα της 27ης Φεβρουαρίου ήταν πάνω από το Κίεβο. Στους πολίτες της Ουκρανίας απαγορεύτηκε να ανοίξουν τα παράθυρα και μας συμβούλεψαν να αναπνέουμε μέσω μιας υγρής γάζας 8 στρώσεων. Εκτός αυτού ήταν μια απόπειρα ανατίναξης εγκαταστάσεων αποθήκευσης ραδιενεργών αποβλήτων στο Κίεβο.
Στις 27 Φεβρουαρίου στις 3:30 το πρωί στο ελληνικό χωριό Σαρτανά, στο οποίο ζουν περίπου 10 χιλιάδες Έλληνες της Ουκρανίας, εκτοξεύτηκαν 8 πύραυλοι (πρώτα 6 και μετά άλλοι 2). Οι κάτοικοι σε κατάσταση φρίκης και πανικού έτρεξαν ξυπόλητοι, με πιτζάμες στο δρόμο για να κρυφτούν σε ένα κρύο υπόγειο.
Στην ελληνική τηλεόραση, ειδικά στη Θεσσαλονίκη, οι πολίτες της Ελλάδας παραπληροφορούνται ότι η Ουκρανία δεν αφήνει τους κατοίκους να φύγουν. Δεν είναι αλήθεια. Κανείς δεν μας απαγορεύει να κυκλοφορούμε στη χώρα ή να φύγουμε, φυσικά, εκτός από τους άνδρες ηλικίας 18-60 ετών. Η αλήθεια είναι ότι οι πολίτες της Ουκρανίας δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τις ουκρανικές πόλεις, και τα χωριά, τα οποία είναι περικυκλωμένα από ρωσικά στρατεύματα. Όσοι τολμούν να εγκαταλείψουν τις περικυκλωμένες πόλεις και χωριά εκτίθενται στα πυρά του ρωσικού στρατού ή σε ομάδες δολιοφθορέων. Προσωπικά έφυγα χθες από το Κίεβο με δυσκολία και βίωσα προκλήσεις από ομάδες δολιοφθοράς.
Σήμερα κατάφερα να μιλήσω στο τηλέφωνο με τη Ναταλία Παπακίτσα την Πρόεδρο του ελληνικού συλλόγου στη Σαρτανά η οποία είπε τα εξής:
Στις 27.02 στις 3.30 τα ξημερώματα βγήκαμε τρέχοντας στο δρόμο, με μόνα υπάρχοντα αυτά που είχαμε πάνω μας. Κατάφερα μόνο να πιάσω μια εικόνα. Καθώς προσπαθούσαμε να φύγουμε από το χωριό με το αυτοκίνητα μας κάποια από τα αυτοκίνητα έπεσαν πάνω σε ναρκοπέδιο και ανατινάχτηκαν. Ως εκ θαύματος καταφέραμε να μεταφέρουμε τα παιδιά στη Μαριούπολη με 2 λεωφορεία.
Σήμερα, δεν υπάρχει καμία απολύτως επικοινωνία με τη Σαρτανά, πιθανότατα η Σαρτανά που ιδρύθηκε από τους Έλληνες της Ουκρανίας το 1780 δεν υπάρχει πλέον. Ο αριθμός των νεκρών για χθες είναι 14, αλλά προφανώς είναι περισσότεροι, αφού άνθρωποι βρίσκονται κάτω από τα ερείπια κτιρίων ( και σε υπόγεια). Η Σαρτανά είναι πλήρως περικυκλωμένη από ρωσικά στρατεύματα.
Τα παιδιά που κατάφεραν να μεταφερθούν στη Μαριούπολη κινδυνεύουν, όπως και όλοι οι κάτοικοι της Μαριούπολης, αφού δεν υπάρχει τρόπος να την εκκενώσουν. Η ρωσική πλευρά δεν διαπραγματεύεται με την ουκρανική πλευρά σχετικά με την παροχή ενός «πράσινου διαδρόμου» για την εκκένωση αμάχων. Η Μαριούπολη έχει αποκλειστεί εντελώς, δεν υπάρχει Internet. Η περιοχή του Βοστότσνι δέχεται συνεχώς πυραύλους. Δεν υπάρχει πια φαγητό στα μαγαζιά. Είναι αδύνατο να πληρώσει κανείς με τραπεζικές κάρτες ή να κάνει ανάληψη χρημάτων από το ΑΤΜ.
Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας, με Έλληνες δημοσιογράφους αλλά και Έλληνες ομογενείς δεν μπορούν να φύγουν από τη Μαριούπολη.
Είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα.
Η Μαριούπολη είναι περικυκλωμένη.
Παρακαλώ και απευθύνω έκκληση σε ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα, σε όλους τους Έλληνες του κόσμου να αντιδράσουν και να βγουν στους δρόμους, μπροστά από τις Πρεσβείες της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις χώρες τους με αίτημα να σταματήσει η τρομοκρατία, η γενοκτονία του ουκρανικού λαού και των Ελλήνων της Ουκρανίας, και να παρασχεθεί ένα ασφαλές πέρασμα, ένας «πράσινος διάδρομος» και εγγυήσεις για την ασφάλεια και για την εκκένωση αμάχων από τις πόλεις και τα χωριά της Ουκρανίας που βρίσκονται περικυκλωμένοι από ρωσικά στρατεύματα, αλλά επίσης να τους ζητήσουν να σταματήσουν τον πόλεμο!
Έχουμε απόλυτη ανάγκη από ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια, ιδιαίτερα οι Έλληνες της Αζοφικής.
Το τραπεζικό λογαριασμό θα σας στείλουμε σύντομα.
Η συνέχεια ακολουθεί…»
