Ένα ταξίδι στον κόσμο του MDA Ελλάς, εκεί όπου η επιστήμη συναντά την ανθρώπινη δύναμη
Τι σημαίνει να διανύουμε μια διαδρομή μαζί; Και πώς μπορεί η επιστήμη, η αλληλεγγύη και η ανθρώπινη συνεργασία να μετατρέψουν τον αποκλεισμό σε συμμετοχή;
Με αφορμή τον 43ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, η δημοσιογράφος Κατερίνα Μπατζάκη, μέσα από την εκπομπή «Ταξίδια που αλλάζουν το βλέμμα», μας ταξίδεψε στον κόσμο του MDA Ελλάς, ενός οργανισμού που εδώ και 26 χρόνια στηρίζει περισσότερες από 2.000 οικογένειες ανθρώπων με νευρομυϊκές παθήσεις.
Έξι ξεχωριστοί καλεσμένοι ανέδειξαν διαφορετικές πτυχές της ίδιας προσπάθειας:
Βάνα Λαβίδα, ιδρύτρια και Πρόεδρος του MDA Ελλάς, μίλησε για τη δημιουργία του οργανισμού, τις τέσσερις εξειδικευμένες νοσοκομειακές μονάδες, την πρόοδο της επιστήμης και τις προκλήσεις του μέλλοντος.
Βασίλης Βλαχογιάννης, μαραθωνοδρόμος και επικεφαλής των Finish Liners, μοιράστηκε την εμπειρία της συμμετοχής ανθρώπων με νευρομυϊκές παθήσεις στον Αυθεντικό Μαραθώνιο, μέσα από ειδικά αγωνιστικά αμαξίδια, αναδεικνύοντας τη δύναμη της ομαδικότητας και της συμπερίληψης.
Ιόλη Αλεξανδρίδη, δικηγόρος και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής, αναφέρθηκε στη σημασία της οργανωμένης κοινωνικής προσφοράς, της προσβασιμότητας και της μετατροπής των δικαιωμάτων σε καθημερινή πραγματικότητα.
Αλίκη Εμμανουήλ-Σμέρου, επιχειρηματίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, παρουσίασε τη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού προγράμματος «Όλα τα Παιδιά Μια Αγκαλιά», που καλλιεργεί την αποδοχή της διαφορετικότητας και καταπολεμά τις προκαταλήψεις από την παιδική ηλικία.
Αντιγόνη Καρράς, με πολυετή παρουσία στο MDA Ελλάς, ανέδειξε την καθημερινότητα των ανθρώπων με νευρομυϊκές παθήσεις, τις ανάγκες των οικογενειών τους και τον ουσιαστικό ρόλο του «Σπιτιού του MDA Ελλάς».
Χαρά Μπαρμπαρέσου, αναισθησιολόγος-εντατικολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», εξήγησε τη σημασία της εξειδικευμένης αναπνευστικής φροντίδας, της παρακολούθησης του ύπνου και της έγκαιρης ιατρικής παρέμβασης για την ποιότητα ζωής των παιδιών.
Μια εκπομπή για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την επιστημονική πρόοδο και τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας. Γιατί η συμπερίληψη δεν είναι απλώς μια πράξη βοήθειας. Είναι η δημιουργία ενός κόσμου στον οποίο όλοι έχουν θέση.
Γιατί δεν έχει σημασία μόνο πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε. Σημασία έχει πόσοι μπορούν να φτάσουν μαζί μας.
